பஞ்சமரபு - இசைத் தமிழ் நூல்

                                                    

 

சிலப்பதிகாரம் உரையின் மூலம் பல பழந்தமிழிசை நூல்களின் பெயர்களை அறிய முடிந்தாலும், அவை இன்று நமக்கு கிடைக்கவில்லை. இவற்றில் அழிந்து விட்டதாகக் கருதப்பட்ட சங்க காலத்தைச் சேர்ந்த பஞ்சமரபு எனும் பழந்தமிழ் இசை நாட்டிய நூல் நமக்கு கிடைத்துள்ளது.

இந்நூலின் ஓலைச் சுவடி, வித்துவான் திரு.வே.ரா.தெய்வசிகாமணிக் கவுண்டர் அவர்களால் கண்டெடுக்கப்பட்டு, 1973 இல் முதல் பகுதியும், 1975 இல் இரண்டாம் பதிப்பும் வெளியானது.

பஞ்சமரபு எனும் இசை நூல், கவுண்டர் அவர்களிடம் இருப்பதை அறிந்த பொள்ளாச்சி நா.மகாலிங்கம் அவர்கள், இந்நூலைப் பதிப்பக்க வேண்டி, பொருளுதவி செய்து,  தனது சக்தி அறநிலையம் வெளியீடாக வெளியிட்டார். 

                                  பொள்ளாச்சி நா.மகாலிங்கம் அவர்கள்

இப்பதிப்பின் உதவிக்காக குடந்தை குடந்தை திரு.இராம.திருநாவுக்கரசு அவர்களின் மூலம் பண்ணாராய்ச்சி வித்தகர், குடந்தை திரு.ப.சுந்தரேசனார் அவர்களை வரவழைத்தார். சுந்தரேசனார் அவர்களும் தெய்வசிகாமணி கவுண்டருடன் உடனிருந்து இந்நூலை பதிப்பிற்கு ஏற்றவாறு அமைக்க உதவினார். 

                                                         குடந்தை திரு.ப.சுந்தரேசனார்

மேலும், திருச்செங்கோடு கணபதி குருக்கள், வில்லிபுத்தூர் வித்துவான் கோவிந்த மூப்பனார் இருவரும் இந்நூலின் பதிப்பிற்கு உதவியாக இருந்தனர்.

திரு.வே.ரா.தெய்வசிகாமணிக் கவுண்டர் அவர்கள், பஞ்சமரபு போன்ற பல அரிய நூல்களை ஓலைச்சுவடியிலிந்து நூலாகப் பதிப்பித்தவர். அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம் வெளியிட்ட 17 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த 'பரத சங்கிரகம்' எனும் நூலின் சுவடியைத் தந்து உதவியவரும் இவரே!.

                                                  திரு.வே.ரா.தெய்வசிகாமணிக் கவுண்டர்

மேற்கண்ட பெரியார்களின் இசைத் தொண்டுகள், தமிழிசை வரலாற்றில் பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட வேண்டியவை.

நூலின் அமைப்பு:

இசை மரபு, வாச்சிய மரபு, நிருத்த மரபு, அபிநய மரபு, தாள மரபு எனும் ஐந்து மரபுகளையும் பற்றியும் இந்நூல் பேசுவதால், பஞ்ச மரபு என்றழைக்கப்படுகிறது. மேலும் தோல், துளை, நரம்பு, கஞ்சம், மிடறு எனும் 'பஞ்ச மகா சத்தம்' பற்றியும் விவரிப்பதால் பஞ்சமரபு என்றழைக்கப்படும் என்று, வகையொழிபு மரபில் கூறப்படுகிறது. எனவே, இந்நூல் பழந்தமிழரின் இசை மற்றும் நாட்டியத்திற்கு இலக்கணம் கூறும் நூலாக விளங்குகிறது.

தமிழிசை அறிஞர், திரு.வீ.ப.கா.சுந்தரம் அவர்கள், இந்நூலிற்கு விரிவான விரித்தியுரை எழுதி பதிப்பித்துள்ளார். பஞ்சமரபு எனும் இந்நூலில் பிற்காலத்திய இடைச்செருகல்களும் கலந்துள்ளதென்பது அறிஞர்கள் கருத்தாகும்.

இசை ஆய்வாளரரும் முன்னால் பேராசிரியருமான திருமதி அங்கயற்கண்ணி அவர்கள், இந்நூலின் இசைமரபை மட்டும் ஆய்வு செய்து, பஞ்சமரபில் இசைமரபு என்ற ஆய்வு நூலை எழுதியுள்ளார். இந்நூலில், பஞ்சமரபின் சில பகுதிகளைத் தவிர மற்றப் பகுதிகள் 9ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்டிருக்கலாம் என்ற ஐயத்தை எழுப்பியுள்ளார்.

பல நூற்றாண்டுகளாக பல்வேறு படையெடுப்புகளுக்கும், மொழிகளின் ஆதிக்கத்திற்கும் உள்ளான தமிழ் இசைமரபின் முக்கிய நூலான 'பஞ்சமரபில்' இடைச்செருகல் இருப்பதில் வியப்பில்லை. எப்படி பார்த்தாலும் இன்றைக்கு ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முற்பட்ட இந்நூல், தமிழர்களின் இசைக்கான அடையாளம் என்பதில் ஐயமில்லை.

 வீ.பா.க.சுந்தரனார் இயற்றிய பஞ்சமரபு -விருத்தியரையை அருட்செல்வர்  நா.மகாலிங்கம் மொழிபெயர்ப்பு மையம் வெளியிட்டுள்ளது. இந்நூல், இன்று கிடைக்கிறது. அனைவரும் வாங்கி, நமது தமிழிசையின் மரபினை‌ அறிவோம்.

                                                                            முனைவர் ப.கோபாலகிருஷ்ணன்

சித்தாமூர் கல்வெட்டில் 'நாகசுரம்'

 

 டாக்டர் வி.ராகவன் அவர்கள், நாகசுரமா அல்லது நாதசுரமா என்பதற்கு, நாகசுரமே என்ற பெயரே சரியானது என்று,மியூசிக் அகாடமி வால்யூம் 26, 1955 வருட இதழில் ஒரு  ஆங்கில கட்டுரையை எழுதியுள்ளார். இக்கட்டுரையில் சித்தாமூர் கல்வெட்டை ஆதாரமாகக் காட்டியுள்ளார். இக்கல்வெட்டின் விவரங்களையும், அதில் உள்ள செய்திகளையும் நாம் இக்கட்டுரையில் காணலாம்.

தென்னாற்காடு (South Arcot) மாவட்டத்தில் உள்ள சிற்றாமூர் (Sirramur) என்னும் ஊரில் இருக்கும் ஒரு சமணக் (Jain) கோயிலில் 16-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியைச் சேர்ந்த இக்கல்வெட்டு கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது. சிம்மபுரிநாதசுவாமி (Simhapurinathasvami) கோயிலின் குளக்கரையில் (தாங்கல்) இது செதுக்கப்பட்டுள்ளது.

காலம்: இக்கல்வெட்டு சாகா ஆண்டு 1504, அதாவது கி.பி. 1582-ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்தது. விஜயநகர மன்னரான ஸ்ரீரங்கராயர் ஆட்சிக் காலத்தில் இது வெட்டப்பட்டுள்ளது.

கொடையாளி: தஞ்சாவூர் நாயக்க மன்னரான அச்சுதப்ப நாயக்கரின் முகவரான (agent) திம்மப்ப நாயக்கர் என்பவர் இக்கொடையை அளித்துள்ளார்.

கல்வெட்டின் செய்தி (இசைக்கலைஞர்களுக்கான மானியம்) :

இக்கல்வெட்டின் மூலம், இந்து மதக் கோயில்களைப் போலவே சமணக் கோயில்களிலும் ஒரே மாதிரியான வழிபாட்டு முறைகளும் இசை மரபுகளும் பின்பற்றப்பட்டுள்ளன என்பது தெளிவாகிறது.

கோயிலில் பணிபுரியும் இசைக்கலைஞர்களான உடல்  வாசிப்பவர், நாகஸ்வரக்காரர், மற்றும் நட்டுவனார் ஆகியோரின் பராமரிப்பிற்காக நன்செய் மற்றும் புன்செய் நிலங்கள் தானமாக வழங்கப்பட்டதை இக்கல்வெட்டு பதிவு செய்கிறது.

தமிழ் மற்றும் சமஸ்கிருதக் கல்வெட்டுப் பகுதி :

"சுபமஸ்து... ஸ்ரீரங்கதேவமஹா ராயர் ராஜ்யம் பண்ணி அருளா நின்ற... திம்மப்ப நாயகன்... ஸிம்மபுரினாத ஸ்வாமியார் திருக்கோயில்... மேளக்காரர் உடொல் நாகசரம் நட்டுவன் ஆக செனம் அஞ்சு பேருக்கும் படிசிவித்துக்கு அடித்தண்டாக..."

இந்தக் கல்வெட்டு வரிகளில் வரும் "நாகசரம்" என்ற சொல்லே, இக்கருவியின் வரலாற்றுப் பெயரை உறுதிப்படுத்த டாக்டர் ராகவன் அவர்கள்  காட்டும் முக்கியச் சான்றாகும். 

ஆனால், நாகசுரம் என்பதற்குப் பதிலாக நாகசரம் என்று பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இது எழுத்து பிழையா அல்லது அந்தப் பகுதியில் வழக்கத்தில் இருந்த பேச்சு வழக்ககா என்று தெரியவில்லை. அதைப்போல் தவில் இசைக்கருவிக்குப் பதிலாக உடல் என்ற இசைக்கருவி இடம் பெற்றிருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்தக் கல்வெட்டு  South Indian Temple Inscriptions, Vol. I, Madras Government Oriental Series CIV, pp. 42-43 என்ற நூலில்  இடம் பெற்றுள்ளது.

"தமிழிசை வள்ளல்" சுவாமி சரவணபவானந்தர்

 

 

'தமிழிசை இயக்கம்' என்று ஒன்று தொடங்குவதற்கு முன்பே,  முதன்முதலில் தமிழிசைப் புரட்சியைத் தூண்டிய மாபெரும் தமிழிசை அறிஞர் 'சுவாமி சரவணபவாநந்தர் ஆவார். 1930 ஆம் ஆண்டு தொடக்கத்தில்,

இசையினிலே தமிழிசைப்போல் இன்னிசையுண்டோ?

இன்பத் தமிழ்க்கிணை ஏது?

கலையைப் பழிக்காதே !

ஞான விநாயகனே !

என்ன தெரிந்து கொண்டாய்?

இத்தனை நாள் என்ன செய்தாய்?

தமிழை மறவாதே !

தானம் அவசியம் !

கதையைச் சொல்வேன் !

தேனொழுகு செந்தமிழிக் கனியைப் பிழிந்து !

பாட்டை கேட்டனையோ?

வடிவழகா!

கலைஞனை உலகம் கைவிடலாமா?

நாடகக் கலை ஒரு ஜீவன் !

ஐயாவின் கருணையினால் இருக்கிறது அதிர்ட்டம்

போன்ற உயிரூட்டமுள்ள பல பாடல்களைப் பாடி இசையுலகத்தில் புகழ்ப் பெற்றவர்.

இசை நிகழ்ச்சிகளின் இறுதியில்  'துக்கடா' எனும் வகையில்  தமிழ்ப் பாடல்கள் பாடப்படும் நிலையில் இருந்த பொது, தொடக்கமாகப் பாடுவதற்கு ஏற்ற பல பாடல்களை இயற்றி தமிழசைக்கு வளம் சேர்த்துள்ளார். அவற்றில், 'ஞானவிநாயகனே' எனும் தொடக்கப் பாடல் இசையுலகில் மிகவும் புகழ்பெற்றதாகும்.

சுவாமி சரவணபவானந்தர் சோழவள நாட்டைச் சேர்ந்த நாகப்பட்டினத்தில், சைவ சமயம் சார்ந்த கௌமார மரபில், துரைசாமி - வள்ளியம்மை எனும் தம்பதியருக்கு மகனாகப்  பிறந்தவர். இவரது இயற்பெயர் திருவரசமூர்த்தி என்பதாகும். இவரது வளர்ப்புத் தந்தை அரங்கசாமி என்பவராவார்.

இவர், ஆசிரியர் இராமலிங்கத் தேசிகர் அவர்களிடம் திண்ணைப் பள்ளிக் கூடத்தில் கல்விக் கற்றார். தனது ஒன்பதாவது வயதில், முதுகுளத்தூர் பிச்சைக் கவிஞரிடம் இலக்கிய - இலக்கணப் பயிற்சிப் பெற்றார்.  தனது 12 ஆம் வயதில், நாகை துரைராஜ் என்பவரிடம் இசைப் பயின்றார். 16 ஆம் வயதில், இவருக்கு ஆறெழுத்து உண்மையினை அறிவித்து 'சரவணபவாநந்தா' எனும் தீட்சை பெயர் அளித்தவர், நீலகிரி - பிரம்ம ஸ்ரீ ஞானானந்த சுவாமிகள் ஆவார்.

இவரது 19 ஆம் வயதில், சித்தர்கள் தத்துவம் உணர்த்தி, ஞான தீட்சை செய்து 'ஞான பண்டிதன்'என்னும் சிறப்புப் பெயர் தந்தனர்  திரிசிரபுரம் - பிரம்ம முடி  யதீந்திர சுவாமிகள். மகான் மாக்கான் சுவாமிகளிடம் இதோபதேசம் பெற்றார். உறையூர் நிர்வாண சுவாமிகளிடம் மெளனோபதேசம் பெற்றார். சித்தர் சுவாமிகளிடம் பலநாள் பழகியவர்.

தனது 20 ஆம் வயதில் சரஸ்வதி அம்மாள் எனும் குணவதியை வாழ்க்கைத் துணைவியாக ஏற்றார். இவரது மகள் கார்த்திகாயனி, மகன் ஜோதிநாதன் ஆவார்.

இவரது பாடல்கள், பக்திப் பாடல்களாகவும், கருத்துவளம் செறிந்த தத்துவப் பாடல்களாகவும் இனிமையுடன் அமைந்துள்ளன. வள்ளலார் மீதும், சித்தர்கள் மீதும் பாடல்களைப் பாடியுள்ளார். இவர் பாடல்களின் சுவையை கவியோகி சுத்தானந்த பாரதியார் பின்வருமாறு பாடுகிறார்.

வள்ளலார் வடித்த தேனும்

வேதநா யகனார் வார்த்த

தெள்ளிசை அமுதும்  உண்டு

தேனிசைத் திரட்ட ளித்தான்

தள்ளருந் தமிழ்த் தேன் பொங்கும்

சரவண பவன்என்  அன்பன்

உள்ளெலாம் உவப்பக் கூடி

உருகித்தேன் பருகு வோமே !

சுவாமிகள் இசைக்கேற்ற பல பாடல்களை எழுதி அவற்றை நூல்களாகவும் வெளியுட்டுள்ளார். அவை, இசைத்தேன், ஞானத்தமிழ், தேனிசைத் திரட்டு, குமரகுரு பஜனாமிர்தம், பேரின்ப கீதம், விற்பன்னர் அற்புத கீதம், முருக ஸ்மரணாமிர்தம், அருள் இசை அமுதம் போன்றவையாகும். இந்த இசை நூல்கள் மறு பதிப்பு இல்லாமலும், அனைவராலும் அறியப்படாமல் மறைந்து கிடக்கின்றன.

இசைப்பாடல்களோடு அல்லாமல் சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, மாதவி, வாசுகி, அருளரசி, ராதையின் காதல், சுடர்க் கொடி, ஆறுபடை வீடு போன்ற நாட்டிய நாடகங்களையும், சம்மதம், நல்லகாலம், பொற்கிழி, வீதி விடங்கன், வேதநாயகன், இராமகிருஷ்ணா, நம்பியாண்டார் நம்பிகள், வடலூர் அடிகள், மணிவாசகர் போன்ற நாடக நூல்களையும் இயற்றியுள்ளார்.

1970 ஆம் ஆண்டு கலைமாமணி பட்டம் பெற்ற இவர், தனது 82 ஆவது வயதில் இறைவனை அடைந்தார். இவரது பல நூல்கள் மறுபதிப்பு இல்லாமல் மறைந்து கிடப்பது இசையுலகிற்கு பேரிழப்பு ஆகும். அன்னாரது  பாடல்களை  இசை மேடைகளில் மீண்டும் பாடச் செய்து, தமிழிசைக்கு வளம் சேர்ப்பது நமது கடமையாகும்.

எழுபத்திரெண்டு மேளகர்த்தாவும் பதினாறு சுரங்களும்

 

     கர்னாடக இசையில், அடிப்படைச் சுரங்கள்  சட்சமம், ரிஷபம், காந்தாரம், மத்திமம், பஞ்சமம், தைவதம், நிஷாதம் என ஏழு சுரங்களாகும். இந்த ஏழு சுரங்களும் ஒரு ராகத்தின் ஆரோகண அவரோகணத்தில் முழுமையாக வரும்பொழுது அவை, மேளகர்த்தா என்றும் தாய் ராகம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.  இந்த ஏழு சுரங்கள்,  பன்னிரண்டாகி பின்பு பதினாறாகி எவ்வாறு 72 மேளகர்த்தாக்களாக விரிவடைகிறது என்பதை இக்கட்டுரையில் காணலாம்.

     ச ரி க ம ப த நி என்ற ஏழு சுரங்களில் ச வும், ப வும் மாறாத நிலையான சுரங்களாகும். மற்ற ரி க ம த நி என்ற ஐந்து சுரங்களும் முறையே இரண்டு வகைப்படும். இதனால், கூடுதலாக ஐந்து சுரங்கள் உண்டாகி மொத்தம் 5+5+2 = 12 சுரங்களாகின்றன. எனவே, இசையில் மொத்தம் 12 சுரங்கள் உள்ளன. இதன் மூலமாகவே ராகங்கள் உருவாகின்றன. இதை,  வீணையில் உள்ள பன்னிரண்டு மெட்டுகள்  மூலமாக நாம் உணர முடியும்.

     இந்த 12 ஸ்வரங்கள் மூலமாகவே பெரும்பாலான ராகங்கள் உருவாகின்றன. ஆனால், 17 நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த வெங்கடேஸ்வர தீட்சிதர் எனும் வேங்கடமகி அவர்கள், தனது சதுர்தண்டி பிரகாசிகை எனும் நூலில், 12 ஸ்வரங்களோடு மேலும் 4 சுரங்களைக் கூட்டி பதினாறு சுரங்களாக கூறியுள்ளார். இதன் அடிப்படையில் 72 மேளகர்த்தா ராகங்களை உருவாக்கியுள்ளார்.

 வேங்கடமஹி அவர்கள் கூறியுள்ள நான்கு சுரங்களுக்கும் தனியான ஸ்வரஸ்தானங்கள் கிடையாது. இது, மற்ற ஸ்வரத்தின் இடத்திலேயே செயற்கையாக பாடப்படுகிறது. அதாவது, ரி க த நி என்னும் சுரங்களில் சதுஸ்ருதி ரிஷபத்தின் (ரி 2) இடத்தில் சுத்த காந்தாரத்தையும், சாதாரண காந்தாரத்தின் (க 1) இடத்தில் சட்சுருதி ரிஷபத்தையும் உருவாக்கினார். அது போல சதுஸ்ருதி தைவதத்தின் (த 2) இடத்தில் சுத்த நிசாதத்தையும், கைசிகி நிசாதத்தின் இடத்தில் சட்சுருதி தைவதத்தையும் உருவாக்கினார். இதனால் 16 சுரங்கள் உருவானது. இதன் மூலம் 72 மேளகர்த்தாவை அவர் உருவாக்கினார்.

 

பன்னிரண்டு ஸ்வரங்கள் பதினாறாவது :

ச  - சட்சமம்

ரி 1 - சுத்த ரிஷபம்

ரி 2 - சதுஸ்ருதி ரிஷபம்                    - சுத்த காந்தாரம்

க 1 - சாதாரண  காந்தாரம்              - சட்சுருதி ரிஷபம்

க 2 - அந்தர காந்தாரம்

ம 1 - சுத்த மத்திமம்

ம 2 - பிரதி மத்திமம்

ப   - பஞ்சமம்

த 1  - சுத்த தைவதம்

த 2 - சதுஸ்ருதி தைவதம்                 - சுத்த நிசாதம்

நி 1 - கைசிகி நிஷாதம்                     - சட்சுருதி தைவதம்

நி 2 - காகலி நிஷாதம்

 

        சுத்த காந்தாரம், சட்சுருதி ரிஷபம், சுத்த நிஷாதம், சட்சுருதி தைவதம் என்ற நான்கு ஸ்வரங்களும் விவாதி ஸ்வரங்கள் என்றும், இதில் அமைந்த ராகங்கள் விவாதி ராகங்கள் என அழைக்கப்படுகின்றன. இயற்கையான 12 ஸ்வரங்கள் மூலமாக உருவாகும் 32 மேளகர்த்தா ராகங்களும், விவாதி ஸ்வரங்கள் மூலமாக உருவாகும் 40 மேளகர்த்தா ராகங்களும் சேர்ந்து 72 ஆகின்றன.

     வேங்கடமஹி அவர்கள் இயற்றிய இந்த முறை, அவரது காலத்தில் பின்பற்றப் படவில்லை. பிற்காலத்தில் சங்கீத மும்மூர்த்திகளில் ஸ்ரீ முத்துஸ்வாமி தீட்சிதரும், ஸ்ரீ தியாகராஜரும் இம்முறையைப் பின்பற்றி கீர்த்தனைகளை பாடியதால் இம்முறை புகழ் பெற்றது. முமூர்த்திகளைத் தொடர்ந்து, மகா வைத்தியநாதய்யர் , கோடிஸ்வரய்யர், யாழ்ப்பாணம் வீரமணி அய்யர், டாக்டர் பாலமுரளி கிருஷ்ணா, என்.எஸ். சிதம்பரம் போன்றோர், 72 மேளகர்த்தாவிலும் கீர்த்தனைகளை இயற்றியுள்ளனர்.

     இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் 72 மேளகர்த்தா முறை எங்கும் பரவிய போது தொடக்கத்தில் இசைக்கலைஞர்களிடையே சர்ச்சைகளையும் குழப்பத்தையும் உண்டாக்கியது. மதுரை நாகசுர வித்வான் திரு.எம்.பொன்னுசாமி பிள்ளை வேங்கடமகியின் கொள்கையையும், 72 மேளகர்த்தா முறையையும் மறுத்து 'பூர்வீக சங்கீத உண்மை ' எனும் நூலை வெளியிட்டார். ஆனால், மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது என்ற இயற்கையின் விதியின் படி, இன்று அனைவராலும் 72 மேளகர்த்தா முறை ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு, கர்னாடக சங்கீதத்தின் இலக்கணமாகவும் விளங்குகிறது.

'சங்கீத சாகித்ய வித்வான்' திருவீழிமிழலை எஸ். கல்யாணசுந்தரம் பிள்ளை இசையமைத்த 'நவரத்தின கீர்த்தனை மாலை'

 

நவரத்ன கீர்த்தனை  மாலை எனும் இந்த இசை நூல், 1966 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இந்நூலில் எடமணல் லிங்கப்பா நாயுடுவினால் (1800-1871) இயற்றப்பட்ட 11 கீர்த்தனைகள் மற்றும்  1 பதமும், அடங்கியுள்ளது.  இந்நூலைத் தொகுத்து வெளியிட்டவர், திரு. வி.ராமச்சந்திரா நாயுடு ஆவார்.

இப்பாடல்களுக்கு இசையமைத்தவர், 'சங்கீத சாகித்ய வித்வான்' திருவீழிமிழலை திரு. எஸ்.கல்யாணசுந்தரம் பிள்ளை ஆவார். இவர், 'திருவீழிமிழலை சகோதர்கள்' என்று அழைக்கப்பட்ட புகழ் பெற்ற நாகசுர கலைஞர்களான சங்கீதக் கலாநிதி திரு.எஸ்.சுப்ரமண்ய பிள்ளை, திரு.எஸ்.நடராஜசுந்தரம் பிள்ளை சகோதரர்களின் இளைய சகோதரர் ஆவார்.

திரு.கல்யாணசுந்தரம் அவர்கள், வாய்ப்பாட்டில் நிபுணராக விளங்கினார். இசைஞான யோகி காஞ்சிபுரம் நயினா பிள்ளையின் மாணவராவார். இவர், சொந்தமாகப் பல பாடல்களையும் இயற்றியுள்ளார். மேலும், வி.இராமச்சந்திரா நாயுடு அவர்கள் இயற்றியுள்ள 'வேங்கடேஸ்வர கீர்த்தனை மாலை' எனும் நூலில் அமைந்துள்ள பாடல்களுக்கும் இசையமைத்துள்ளார்.

எடமணல் எஸ்டேட்டின் ஸ்தாபகரான லிங்கப்பா நாயுடு அவர்கள், உயர்ந்த செல்வந்தராகவும், சங்கீதக் கலைஞர்களுக்கு ஆதரவளித்த வள்ளலாகவும் விளங்கியவர். இவர், பிற்காலத்தில் வியாதியினால் நலிவடைந்து துன்பப்படும் போது, இறைவனைத் துதித்துப் பாடல்கள் இயற்றி, துன்பத்திலிருந்து விடுபட்டுள்ளார். இவர் 200 கீர்த்தனைகளுக்கு மேல் இயற்றிருந்தாலும், 12 பாடல்களே கிடைத்துள்ளன. இவரது பரம்பரையைச் சேர்ந்த வி.ராமச்சந்திரா நாயுடு அவர்களால் இக்கீர்த்தனைகள் தொகுக்கப்பட்டு நூலாக வெளியிடப்பட்டுள்ளது. 

'நவரத்ன கீர்த்தனை மாலையில், 6 தெலுங்குப்  பாடல்களும் 6 தமிழ்ப் பாடல்களும் அமைந்துள்ளது. திரு.லிங்கப்பா நாயுடு (1800-1871) அவர்கள், சங்கீத மும்மூர்த்திகளில் ஒருவரான ஸ்ரீ தியாகராஜர் காலத்தில் வாழ்ந்தவர். இதனால், தியாகராஜர் காலத்திலேயே ஏராளமான தமிழ் கீர்த்தனைகளும் பாடப்பட்டதை அறிய முடிந்தாலும், தகுந்த சிஷ்யப் பரம்பரையும் அச்சு வடிவங்களும் இல்லாததால், பல இசை வடிவங்கள் அழிந்து விட்டதை உணர  முடிகிறது.

திரு. கல்யாணசுந்தரம் அவர்கள், இப்பாடல்களுக்கு இசையமைத்துள்ள முறையினை  தனது உரையில் கூறும் போது, இப்பாடல்கள் பழைய கர்னாடக இசை முறையில் அமைந்துள்ளதாகவும், தாளச் சூட்சுமங்களுடன் அமைந்துள்ளதால், அவற்றின் சந்த அடிப்படையிலேயே இசையமைத்துள்ளதாகவும் கூறியுள்ளது, குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.  இதனால், தமிழ் மொழியின் இயல்பையும் அதன் தனித்த இசை மரபையும் அறிய முடிகிறது. முத்துத்தாண்டவர், மாரிமுத்தா பிள்ளை பாடல்களும் இவ்வகையில் அமைந்ததே! இப்பாடல்களுக்கு இசையமைத்துள்ள திருப்பாம்புரம் என்.சுவாமிநாத பிள்ளையவர்களும், இம்முறையிலேயே இசையமைத்துள்ளார்கள் என்பதை, அப்பாடல்களின் இசையமைப்பிலிருந்தே அறிந்து கொள்ளலாம்.

மேலும், தாளச் சூட்சுமங்கள் அறிந்தவர்களினால் மட்டுமே இப்பாடல்களுக்கு இசையமைக்க முடியும் என்று கூறியுள்ள கல்யாணசுந்தரம் பிள்ளையவர்கள்,  தனது குருநாதர் காஞ்சிபுரம் நயினா பிள்ளையால் தனக்குப் போதிக்கப்பட்ட தாள நுட்பச் செய்யுளையும் அதற்கு உதாரணமாகக் கூறியுள்ளது சிறப்பானதாகும்.

பராத்ம நஸ்த்ததாகாசம் வாயு ரக்னிஜலஸ்ததா

பூமிஸ்ததா மணுச்சைவ  ராஜதர்மார்த்தி சத்யதம்

புண்டரீகம் ததாஜாத மதிசூக்ஷ்மம் ப்ரகீர்த்திதம்

 

அக்கினியில் உஷ்ணமும், பூவில் மனமும் இருப்பது போல், அருஞ்சொற்களில் தாளத்தின் தன்மை அமைந்துள்ளது, என்பது இதன் பொருளாகும்.

திரு. கல்யாணசுந்தரம் பிள்ளை, சாவேரி, சகானா, சாமா, காமாஸ் போன்ற பழைய ராகங்களிலும், காங்கேயபூஷணி, ராகவர்த்தனி போன்ற அரிய ராகங்களிலும்  சிறப்பாக இசையமைத்துள்ளார். இப்பாடல்கள் வழக்கமான பாடல்களைப் போல் அல்லாது, தனித்தன்மையுடன் அரங்கிசைக்கு உரியதாக, இனிமையாக அமைந்துள்ளது. ஆனால், இப்பாடல்கள் கச்சேரிகளில் பாடப்படாமல் மறைவாகவே இருந்து வருவது  வருந்தத்தக்கதாகும். வருங்காலத்தில் இப்பாடல்களை நிகழ்ச்சிகளில் பாடியும், வாசித்தும் வரவேண்டியது நமது கடமையும், அப்பெரியார்களின் இசைத் தொண்டிற்கு நாம் செய்யும் வணக்கமும் ஆகும்.

 

 

நூற்றாண்டு விழா காணும் நாகசுர நாயகர்

 

ஜாதி, மதம் தாண்டிய  நல்லிணக்கத்திற்கு அடையாளமாக விளங்குவது இசை ஒன்றேயாகும். இத்தகைய மத நல்லிணக்கத்தை இசை மூலம் பறைசாற்ற தோன்றிய உன்னத இசைக்கலைஞர், திரு. ஷேக் சின்ன மௌலானா ஆவார்.

இவர், ஆந்திராவின் (கரவடி) பாரம்பரியமான இசைக் குடும்பத்தில் 1924 ஆம் ஆண்டு, மே 12 இல் தோன்றியவர். பின்னர் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் சிலுக்கலூரிப்பேட்டை என்னும் இடத்தைச் சேர்ந்த புகழ்பெற்ற நாகசுரக் கலைஞர் ஷேக் ஆதம் சாஹிப் அவர்களிடமும் பயிற்சிப் பெற்றார்.

சிறுவயதிலேயே நாகசுர சக்கரவர்த்தி திருவாடுதுறை ராஜரத்தினம் பிள்ளையின் வாசிப்பைக் கேட்டு பிரமித்த இவர், தஞ்சாவூர் பாணியைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தினால் தமிழகம் வந்து, நாகசுர மேதை நாச்சியார்கோவில் துரைக்கண்ணு பிள்ளையிடம் குருகுலம் மேற்கொண்டார்.  தனது கடின உழைப்பின் மூலம் மேன்மையான  நாகசுரக் கலைஞராக உருவானார். 1970 ஆம் ஆண்டில் அவர் கொடுத்துள்ள கொலம்பியா இசைத்தட்டில், திருவாடுதுறையாரின் பிரதிபலிப்பைக் காண முடியும். அதில் வாசித்துள்ள ‘ஜானகி ரமணாவும்’, ‘வள்ளிநாயகனும்’, ராஜரெத்தினம் பிள்ளையே மௌலானா உருவில் வாசித்துள்ளதாக எண்ணும்படி,  மெய்ச் சிலிர்க்க வைப்பவை. சண்முகப்ரியா ராக ஆலாபனையில் மௌலானா அவர்கள்  வாசித்துள்ள துரிதகாலப் பிருக்காக்களும், வக்ர சங்கதிகளும் அவரது கடின உழைப்பிற்குச் சான்றாகத் திகழ்கின்றன.

நாகசுரத்தில் தனக்கென்ற தனிப் பாணியைத் தோற்றுவித்து, ரசிகர்களுக்கு நாத இன்பத்தை வழங்கிய இவரின்  நாகசுர பாணியின் சிறப்பாக ‘ஒத்து மூச்சை’ கூறலாம். நாகசுரத்தில் மூச்சைக் கட்டுப்படுத்தி வாசிப்பது மிகவும் கடினமான ஒன்றாகும். இதனாலேயே இது, ராஜ வாத்தியம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. தனது கடுமையான பயிற்சியின் மூலம் அதை சாதித்துக் காட்டிய மௌலானா அவர்கள், ராக ஆலாபனையில் சங்கதிகள் துண்டு துண்டாக இல்லாமல், தொடர்ந்து நீண்ட நேரம் சங்கிலித் தொடராக வாசிப்பதில் வல்லவராகத் திகழ்ந்தார். மேலும், ராக மூர்ச்சனைகளின் அழகு நன்கு வெளிப்படும்படி, சம்வாதி (முடிவு) சுரத்தில் அதிக கார்வைக் கொடுத்து நின்று வாசிப்பதும் இவரது பாணியின் சிறப்பாகும்.

சாகித்ய சுத்தம், முழுமையான  அகாரம், பிசிறு இல்லாத தெளிவு, சுருதி சுத்தம்,  காலப்ரமாணம், நீண்ட நேர ப்ருகாக்கள் போன்றவை இவரது வாசிப்பின் சிறப்புகளாகும்.  காம்போதி ராகத்தில் வாசித்துள்ள "ஓ ரங்க சாயி" என்ற கீர்த்தனைப் பதிவு, இவரின் சாகித்ய ஞானத்திற்கும்,  அகார சுத்தத்திற்கும் சான்றாகத் திகழ்கின்றது. இந்த செளக்யமு - காபி ராக பதிவில், ராக ஆலாபனையின் முடிவில் 'தன்னகாரம்'  (மெல்லியதாக) ஆக, காபி ராகத்தின் சுரங்களைச் சுருதியோடு இழைத்து, மனதை வசீகரப்படுத்துமாறு  வாசித்துள்ள பாங்கு மிகவும் சிறப்பானதாகும்.

பொதுவாக ராக ஆலாபனையின் இடையே  ப்ருக்காக்கள் வாசிப்பதே வழக்கமாகும். ஆனால், மௌலானா அவர்கள் கீர்த்தனையிலேயே  சங்கதிகளுக்கு இடையில், பதச் சேதம் இல்லாமல், தாளத்தின் காலப்பிரமானம் மாறாமல் ப்ருக்காக்களைப் பொழிவதில் வல்லவராகத் திகழ்ந்தார். நகுமோமு(ஆபேரி) கீர்த்தனையின் இசைப் பதிவில், சரணத்தில் இவர் வாசித்துள்ள ப்ருக்காக்கள் மெய் சிலிர்க்க வைப்பவை.

இவ்வாறான இசை நுணுக்கங்கள் அனைத்தையும் தனது வாசிப்பில் வெளிப்படுத்தி, வருங்கால இசைக்கலைஞர்களுக்கு நாகசுரத் துறையின் சிறந்த முன்னோடியாகத் திகழும்  சங்கீதக் கலாநிதி  சின்ன மௌலானா அவர்கள், தென்னிந்திய நாகசுர மரபில், சிறந்த நாகசுர மேதைகளின் வரிசையில் வைத்துப் போற்றப்பட வேண்டியவர் ஆவார்.

இவர் ஆந்திராவில் பிறந்திருந்தாலும்,  திருச்சி - திருவரங்கத்தில் வாழ்ந்து தஞ்சாவூர் பாணியை வளர்த்த,  திரு. சின்ன மௌலானா அவர்களுக்கு உலகமெங்கும் தற்பொழுது நூற்றாண்டு விழா கொண்டாடப்படுவது,  தமிழகத்திற்கும் இந்தியாவிற்கும்  பெருமை தருவதாகும்.

சண்முகானந்தா பைன் ஆர்ட்ஸ் @ சங்கீத சபா வெளியிடும் காலாண்டிதழில், பத்ம ஸ்ரீ ஷேக் மௌலானா சாஹேப் அவர்களின் நூற்றாண்டினை முன்னிட்டு வெளிவந்த  சிறப்பிதழில்(ஏப்ரல் -ஜூன் 2024), இடம்பெற்ற  என்னுடைய கட்டுரை.

                                                                                                                        

‘இசைச் செல்வர்’ திருப்பாம்புரம் என்.சிவசுப்ரமண்ய பிள்ளை

 

திருப்பாம்புரம் எனும் ஊரின் பெயரில் அழைக்கப்படும் மிகப்பெரும் இசைப்பாரம்பரியத்தில், நாகசுர வித்வான் உயர்திரு சுவாமிநாத பிள்ளையின் பேரனாகவும், நாகசுர வித்வான் உயர்திரு நடராஜ சுந்தரம் பிள்ளையின் மூன்றாவது மகனாகவும் 1917 ஆம் ஆண்டுப்  பிறந்தவர் சிவசுப்பிரமண்ய பிள்ளையாவார்.

திருப்பாம்புரம் இசைப் பாரம்பரியத்தின் முன்னோரான சிதம்பரம் அமிர்தகவி அவர்கள், தமிழிசை மூவரில் ஒருவரான முத்துத்தாண்டவரின் உடனிருந்து, அவரது கீர்த்தனைகளைத் தொகுத்தவர். இவரது பரம்பரையில் வந்த உயர்திரு சாமிநாத பிள்ளை, முதல் முதலாக நாகசுரம் கற்று, புகழ் பெற்ற நாகசுரக் கலைஞராக விளங்கினார்.

திருப்பாம்புரம் சாமிநாத பிள்ளை, தனது மகன்கள் நடராஜ சுந்தரம் மற்றும் சிவசுப்ரமணியம் ஆகிய இருவருக்கும் நாகசுரம் கற்றுக் கொடுத்து, 'திருப்பாம்புரம் சகோதரர்கள்' என,  இரண்டு நாகசுரமாக இணைந்து வாசிக்கும் முறையை முதன் முதலில் அறிமுகப்படுத்தினார்.

நாகசுர வித்வான் சா. நடராஜ சுந்தரம் பிள்ளை, தீக்ஷிதர் கீர்த்தனைகளில் ஐம்பதை, தமிழில் முதன் முதலாக சுர தாளக் குறிப்புடன், 'தீக்ஷிதர் கீர்த்தன பிரகாசிகை' எனும் நூலாக வெளியிட்டுள்ளார். இவருக்கு சுவாமிநாதன், சோமசுந்தரம், சிவசுப்ரமணியம் என்று மூன்று மகன்கள் ஆவர். 

நடராஜ சுந்தரம் பிள்ளை, தனது மகன்களுக்கு நாகசுரம் கற்றுக்கொடுத்ததோடு, தமிழ், தெலுங்கு, சம்ஸ்கிருதம் போன்றவையும் தனித்தனி ஆசிரியர்களை வீட்டிலேயே அமர்த்தி சொல்லிக்கொடுத்தார்.

தொடக்கத்தில் நாகசுரம் வாசித்த சுவாமிநாத பிள்ளையவர்கள், நாகசுரம் வாசிப்பதை விடுத்து,  புல்லாங்குழலில் நிபுணரானார். பிறகு, சோமசுந்தர பிள்ளையவர்களும்  சிவசுப்பிரமணிய பிள்ளையவர்களும் இணைந்து நாகசுரம் வாசித்தனர். இச்சகோதரர்கள் ஆல் இந்தியா ரேடியோவில் வாசித்துள்ளனர். பிறகு, சிவசுப்ரமணிய பிள்ளை வாய்ப்பாட்டில்  நிபுணர் ஆனார். சோமசுந்தரம் பிள்ளையவர்கள், பழனி இசைக் கல்லூரியில் முதல் நாகசுர ஆசிரியராகவும் பணியாற்றி, பல மாணவர்களை உருவாக்கியுள்ளார்.

(வலமிருந்து இடம்)

திருப்பாம்புரம் உயர்திரு, என்.சுவாமிநாத பிள்ளை

திருப்பாம்புரம் உயர்திரு, என்.சோமசுந்தரம் பிள்ளை

திருப்பாம்புரம் உயர்திரு, என். சிவசுப்பிரமணிய பிள்ளை

சிவசுப்ரமணிய பிள்ளையின் முதல் கச்சேரி, விஷ்ணுபுரம் அக்ரஹாரத்தில் பெரிய வீடு அய்யர் என அழைக்கப்படும் இல்லத்தில் நடைப்பெற்றது. வாய்ப்பாட்டுக் கலைஞராக புகழ் பெற்ற திருப்பாம்புரம் சிவசுப்பிரமணிய பிள்ளை, அண்ணாமலைப் பல்கலைக் கழகத்தில் 1942 முதல் 1977 வரை குரலிசை விரிவுரையாளராகவும், இசைத்துறை தலைவராகவும் பணியாற்றினார்.

இவர், சொந்தமாகப் பாடல்களை இயற்றியுள்ளார். மேலும், பாடல்களுக்கு சுர தாள குறிப்பு எழுதுவதில் திறமைப் பெற்றிருந்தார். இவர் தந்தை நடராஜசுந்தரம் பிள்ளையின் 'தீக்ஷிதர் கீர்த்தன ப்ரகாசிகை' நூலின் பதிப்புப் பணியில், இவரது பங்களிப்பு முக்கியமானதாகும். மேலும், இவரது மூத்த சகோதரர் சுவாமிநாத பிள்ளை இசையமைத்த  முத்துத்தாண்டவர் மற்றும் மாரிமுத்தா பிள்ளையின்  கீர்த்தனைகள், எம்.எம்.தண்டபாணி தேசிகர் இயற்றிய பாடல்கள் போன்றவற்றில், சிவசுப்ரமணிய பிள்ளையின் சுர தாள குறிப்பின் சிறப்பினைக் காணலாம்.

அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழிசை வெளியீடுகளில் இவரது பங்களிப்புகள் குறிப்பிடத்தக்கதாகும். இவர் சுர தாள குறிப்பு எழுதியுள்ள பாடல்கள், அனைவருக்கும் புரியும் வண்ணம் எளிமையாகவும், தெளிவானதாகவும் அமைந்திருப்பதோடு, அவற்றின் அச்சுப் பிரதியில் தவறு ஏதும் இல்லாதவாறு சரிபார்த்து,  அவற்றினைப் பதிப்பித்துள்ளார். எனவே, தமிழிசையின் வளர்ச்சியில் இவரது பங்களிப்பு எக்காலத்திலும் போற்றுதலுக்குரியதாகும்.

விருது மற்றும் பட்டங்கள்

"இசைச் செல்வர்" (கோல்டு மெடல்) எனும் பட்டம் 1940 ஆம் ஆண்டு எழும்பூர், ஸ்ரீனிவாச பெருமாள் தேவஸ்தானத்தில் வழங்கப்பட்டது.

1981 ஆம் ஆண்டு, 55 வது இசை மாநாட்டில் (மியூசிக் அகாடமி) மூத்த குரலிசைக் கலைஞருக்கான "யோகம் நாகசாமி நினைவு விருது வழங்கப்பட்டது.

 

தமிழ்நாடு இயல் இசை நாடக மன்றத்தால் 1975 - 1976 ஆம் ஆண்டுக்கான   “கலைமாமணி” விருது வழங்கப்பட்டது.

மியூசிக் அகாடமியில் பலமுறை குரலிசை நிகழ்ச்சி நடத்தியுள்ளார். மேலும் மியூசிக் அகாடமியில், 1975 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இசை மாநாட்டில், ஸ்ரீ முத்துஸ்வாமி தீக்ஷிதரின் திருவாரூர் பஞ்சலிங்கக் கீர்தனைகளைப் பற்றி விரிவுரை வழங்கியுள்ளார்.

‘இசைச் செல்வர்’ என்.சிவசுப்ரமண்ய பிள்ளை பாடிய  குரலிசையின் பதிவு, இணையத்தில் கிடைக்கிறது(நாதப்ருங்கா யூ டுயூப்). அவற்றைக் கேட்கும் போது, அவரது இசையின் சிறப்பையும்  உயர்வையும் அனைவரும் அறிய முடியும். நாதபிருங்காவின் இந்தப் பணி, போற்றுதலுக்கும் நன்றிக்கும் உரியதாகும்.

சிவசுப்ரமண்ய பிள்ளை, நாகசுரம் மற்றும் வாய்ப்பாட்டுத் தவிர புல்லாங்குழலும் வாசித்துள்ளார். ஒருமுறை, ஆல் இந்தியா ரேடியோவில், கே.சி.தியாகராஜன் ஒருங்கிணைத்த  "திருப்பாம்புரம் பாரம்பரியம்" எனும் நிகழ்ச்சியில் புல்லாங்குழல் வாசித்துள்ளார்.

இஞ்சிக்குடி சுப்ரமணிய நாயனக்காரரின் மகளும், நாகசுர வித்வான் இஞ்சிக்குடி முத்துக்குமாரசுவாமியின் தங்கையுமாகிய காமாட்சி அவர்களை மணந்த சிவசுப்பிரமணிய பிள்ளைக்கு, இரண்டு பெண் மற்றும் இரண்டு ஆண் குழந்தைகள் பிறந்தனர். இவரது மகன் டி.எஸ்.திருநாவுக்கரசு அவர்கள், அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் சங்கீத பூஷணம் பட்டம் பெற்று, சென்னை தமிழிசைக் கல்லூரியில், குரலிசை விரிவுரையாளராகப் பணியாற்றியவர்.

    திருப்பாம்புரம் எனும் உயரிய இசைப்பாரம்பரியத்தில் தோன்றி, அதன் சிறப்பையும் மரபையும் காப்பாற்றும் விதமாக, இலக்கணம் மற்றும் மரபு வழுவாத மூத்த இசைக்கலைஞராகவும், பல மாணவர்களை உருவாக்கிய ஆசிரியராகவும் விளங்கிய சிவசுப்பிரமணிய பிள்ளையவர்கள், 1981 ஆம் ஆண்டுச் செப்டம்பர் மாதத்தில் சிதம்பரம் நடராஜரின் பாதத்தில் ஒன்றெனக் கலந்துவிட்டார். தமிழிசைக்கு இவர் ஆற்றியுள்ள தொண்டுகள் காலத்தால் அழியாது, என்றும் தமிழிசையைக் காத்து நிற்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

 

நன்றி : திருச்சேறை டி.வி.எஸ்.எஸ்.ரகுவீரன் சிவசுப்ரமணியம் அவர்கள்.

நன்றி:  நாதபிருங்கா யூடூப் சேனல்

குறிப்பு நூல் : தமிழிசை நுணுக்கம் (திருப்பாம்புரம் எஸ்.சண்முகசுந்தரம்)